Nature abhors a vacuum

«Το Ηράκλειο από τσιμεντούπολη... «πράσινη πόλη»; Αυτό το φιλόδοξο σχέδιο ανήγγειλε χθες ο δήμαρχός του Γιάννης Κουράκης με τίτλο: «Πράσινο Ηράκλειο 2008-2013». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/03/2008 ….κατι μας είπαν τώρα οι Καστρινοι…. Εμείς η πόλη του «ανενδότου των Εφετείων» είμαστε τώρα 30 χρόνια «πράσινη πόλη» Εμείς φυτέψαμε στο κεντρο της πόλης μας για έναν αιώνα το καταπράσινο παρκο του Υπεραστικού ΚΤΕΛ ταπεινή προσφορά ενός άξιου τέκνου της πόλης μας σε μια δράκα κολλητών του , των ίδιων των οποίων σήμερα τα συμφέροντα υπερασπίζονται μαχόμενοι ηρωϊκον αγώνα οι τρείς κυβερνητικοί βουλευτές της Πράσινης πόλης μας καταναλώνοντας πολιτικό κεφάλαιο με κατάθεση τροπολογίας στην Ελληνική Βουλή μην τυχόν και ο πτωχοί αυτοί συμπολίτες μας απωλέσουν κανένα ευρώ από αυτά που με κόπο ενθυλακώνουν παρέχοντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στους πολίτες αυτου του πράσινου τόπου. Γιατί οι άνθρωποι εδαπάνησαν ε...

Saturday, April 07, 2007 ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ"..... Έχω πονέσει αφόρητα, έχω νιώσει τον πανικό νιώθοντας τον ανυπέρβλητο πόνο να έρχεται, έχω σκεφτεί αμέτρητες φορές ν'αυτοκτονήσω λόγω του πόνου, έχω περάσει άπειρες ώρες στο κρεββάτι ουρλιάζοντας απ'τον πόνο, έχω χρειαστεί για μεγάλα διαστήματα τη βοήθεια των άλλων, έχω καταστραφεί οικονομικά, έχω καταστρέψει οικονομικά την οικογενειά μου, έχω υπάρξει βάρος για την οικογένειά μου, έχω υπάρξει βάρος για τους φίλους μου, έχω υποστεί το όποιο ρίσκο δεκάδων χειρουργικών επεμβάσεων, έχω κάνει τραύματα κατακλίσεως, έχω χάσει απολαύσεις αμέτρητες, έχω στερηθεί διασκεδάσεις , έχω διακόψει τις σπουδές μου πάνω από τρεις φορές, έχω χάσει εκδρομές, έχω στερηθει ταξίδια, έχω στερηθεί την ξενοιασιά στις κινήσεις λόγω του πόνου ή του φόβου του πόνου, δεν έπαιξα επαγγελματικά βόλλευ, δε φόρεσα ποτέ μίνι φούστα λόγω της ατροφίας-λόγω του πόνου, αντιμετώπισα την αμφισβήτηση του πόνου μου από τους γιατρούς...

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!………………………………………………………..Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμαδεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα. Ηρθε το κερασάκι στην τούρτα , το μασκαραλίκι με το Εφετείο και των αφορεσμένους Καστρινούς που κοιμούνται και ξυπνούν απεργαζόμενοι την καταστροφή του «Περιουσίου λαού των Χανίων». Ενός λαού που βέβαια το Σάββατο το πρωί θα τον δεις να στριμώχνεται στα Λιοντάρια και στην Δαιδάλου φορτωμένος τσάντες με ψώνια από τα μαγαζιά των αφορεσμένων που φυσικά έχουνε στο 1/2 τις τιμές από τα αντίστοιχα των δικών μας «υπεράνω» αξιοσέβαστων εμπόρων (αλλά ναι…ξέχασα ..η αγορά είναι πιο μικρή εδώ …τα εμπορεύματα πιθανόν να πληρώνουν ακριβότερο εισιτήριο στο πλοίο!!!),θα τρέξει στην πρώτη αναποδιά στους «Καθηγητές» του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, τρέχει να βγάλει φθηνά εισιτήρια δια τας ταξιδιωτικάς εξορμήσεις του, σε λίγο θα τον συμφέρει και βενζίνη να πηγαίνει να βάζει στα αυτοκίνητά του από τους κατηραμένο...

Εις την πολυπληθή κατηγορίαν των βλακών προσάπτεται ασφαλώς άδικος και επιστημονικώς εσφαλμένη μομφή, όταν ούτοι χαρακτηρίζονται είτε ως άχρηστοι και περιττόν βάρος της κοινωνίας, είτε ως παρασιτικοί, εκφράζεται δε συχνά η ανόητος — ως θα ίδωμεν — ευχή όπως ούτοι εκλείψουν. Το πρόβλημα των βλακών δεν είναι εν τούτοις απλούν όταν ληφθή πρώτον ύπ’ όψιν η στερεά και απολύτως αναγκαία θέσις, ήν ούτοι επαξίως κατέχουν εν τω κοινωνικώ διαφορισμώ. Οι βλάκες διαιρούνται ούτως εις δύο όλως αντιθέτους μεταξύ των «ομάδας», διεπομένας όμως αμφοτέρας υπό του αυτού νόμου, του διαφορισμού Η πρώτη εκ τούτων ομάς καταλαμβάνει ως γνωστόν τας υποδεεστέρας εν τη κοινωνία θέσεις, ήτοι ευρίσκεται εις τας κατωτάτας βαθμίδας τού κοινωνικού διαφορισμού. Πόσον ευεργετική διά την κοινωνίαν είναι η ομάς αύτη είναι περιττόν να τονισθή, διότι άνευ αυτής δεν θα υπήρχεν εκμετάλλευσις και άνευ εκμεταλλεύσεως δεν θά υπήρχε πολιτισμός. Εις δε την γλώσσαν του κοινωνικού διαφορισμού: Άνευ αυτής δεν θα υπήρχε διαφορισμός, ...

TO LIFE'S REUNION (82)Then days appeared to end up slow fatigue of metals, no after glow caused by mental anaemia reminiscences of the thrill I endured before the burnt out will I paid my heritage to life's reunion with extended efforts running dry despite combined collective thought in me Tears, tears, tears,ironing tears mark traces on a trained face melt down new ideas...fatigue of metals, mental anemia no longer cooperative necessity a simple case of lost identity I paid my heritage to life's reunion with extended efforts running dry despite combined collective thought in me. MECANO

If there is one water in Europe I want, it is the Black cold pool where into the scented twilightA child squatting full of sadness, launchesA boat as fragile as a butterfly in May.